نمایش مبدأ برای اوحدی مراغه‌ای (غزلیات)/جفت شادیست بعید، آنکه تو داری شادش

{{سرصفحه
| عنوان = [[اوحدی مراغه‌ای (غزلیات)]]
| مؤلف = اوحدی مراغه‌ای
| قسمت =(جفت شادیست بعید، آنکه تو داری شادش)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|جفت شادیست بعید، آنکه تو داری شادش|مقبل آنست که آیی به مبار کبادش}}
{{ب|دلم از شوق تو شب تا به سحر نعره زنان|تو چنان خفته که واقف نه‌ای از فریادش}}
{{ب|از من خسته لب لعل تو دل خواسته بود|کام دل تا ندهد دل نتوانم دادش}}
{{ب|آدمی باید و حوای دگر دوران را|که دگر مثل تو فرزند بباید زادش}}
{{ب|تن من شد ز تمنای سر کوت چو خاک|وقت آنست که همراه کنم با بادش}}
{{ب|دوستی را که مه وصال به اندیشه‌ی تست|کی توان گفت که: یک روز می‌آور یادش؟}}
{{ب|در دل آن خانه که کردم به وفای تو بنا|موج توفان قیامت نکند بنیادش}}
{{ب|اوحدی، با غم شیرین‌دهنان زور مکن|کین نه کوهیست که سوراخ کند فرهادش}}
{{ب|آهنین پنجه اگر کوه ز جا برگیرد|نکند فایده بر سنگدلان پولادش}}
{{پایان شعر}}

[[رده:غزلیات اوحدی مراغه‌ای]]