نمایش مبدأ برای اوحدی مراغه‌ای (غزلیات)/جان را ستیزه‌ی تو ندارد نهایتی

{{سرصفحه
| عنوان = [[اوحدی مراغه‌ای (غزلیات)]]
| مؤلف = اوحدی مراغه‌ای
| قسمت =(جان را ستیزه‌ی تو ندارد نهایتی)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|جان را ستیزه‌ی تو ندارد نهایتی|خوبان جفا کنند ولی تا به غایتی}}
{{ب|سنگین دلی، و گرنه چنین درد سینه سوز|در سینه‌ی تو نیز بکردی سرایتی}}
{{ب|دارم شکایت از تو، ولی منع میکند|حسن وفا که: باز نمایم شکایتی}}
{{ب|روی زمین چو قصه‌ی فرهاد کوهکن|پر شد حکایت من و شیرین حکایتی!}}
{{ب|خود چیست کشتن چو منی؟ کاهلی ز تست|تا هر زمان مرا بنسوزی ولایتی}}
{{ب|از گفت و گوی دشمن بسیار باک نیست|گر باشدم ز لطف تو اندک حمایتی}}
{{ب|زان زلف کافرانه مرنج، اوحدی، دگر|کز کافری بدیع نباشد جنایتی}}
{{پایان شعر}}

[[رده:غزلیات اوحدی مراغه‌ای]]