نمایش مبدأ برای اوحدی مراغه‌ای (غزلیات)/تا زنده‌ایم، یاد لبش بر زبان ماست

{{سرصفحه
| عنوان = [[اوحدی مراغه‌ای (غزلیات)]]
| مؤلف = اوحدی مراغه‌ای
| قسمت =(تا زنده‌ایم، یاد لبش بر زبان ماست)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|تا زنده‌ایم، یاد لبش بر زبان ماست|ذکرش دوای درد دل ناتوان ماست}}
{{ب|گر فتنه می‌شویم بر آن روی، طرفه نیست|زیرا که یار فتنه‌ی آخر زمان ماست}}
{{ب|گیرم که مهر او ز دل خود برون برم|این درد را چه چاره؟ که در مغز جان ماست}}
{{ب|از ما مپرس: کاتش دل تا چه غایتست؟|از آب دیده پرس، که او ترجمان ماست}}
{{ب|انصاف، حیف نیست که باری نمی‌دهد؟|شاخی چنین شگرف، که در بوستان ماست}}
{{ب|مشکل رها کند که : بگوییم حال خویش|بندی، که از محبت او بر زبان ماست}}
{{ب|ای اوحدی، ز غیر شکایت چه می‌کنی؟|ما را شکایت از بت نامهربان ماست}}
{{پایان شعر}}

[[رده:غزلیات اوحدی مراغه‌ای]]