نمایش مبدأ برای انوری (قصاید)/طبعم به عرضه کردن دریا و کان رسید

{{سرصفحه
| عنوان = [[انوری (قصاید)]]
| مؤلف = انوری
| قسمت =(طبعم به عرضه کردن دریا و کان رسید)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|طبعم به عرضه کردن دریا و کان رسید|نطقم به تحفه دادن کون و مکان رسید}}
{{ب|هم وهم من به مقصد خرد و بزرگ تاخت|هم گام من به معبد پیر و جوان رسید}}
{{ب|این دود عود شکر که جانست مجمرش|بدرید آسمانه و بر آسمان رسید}}
{{ب|انده بمرد و مفسدت او ز دل گذشت|شادی بزاد و منفعت او به جان رسید}}
{{ب|رنجور بادیه به فضای ارم گریخت|مقهور هاویه به هوای جنان رسید}}
{{ب|بلبل فصیح گشت چو بوی بهار یافت|گل تازگی گرفت چو در بوستان رسید}}
{{ب|پرواز کرد باز هوای ثنا و مدح|وز فر او اثر به زمین و زمان رسید}}
{{ب|محبوب شد جهان که ز اقلیم رابعش|از چهره‌ی سخا و سخن کاروان رسید}}
{{ب|محنت رود چو مدت عنف از زمانه رفت|نوبت رسد چو نوبت لطف جهان رسید}}
{{ب|عالی سخن به حضرت عالی نسبت شتافت|صاحب هنر به درگه صاحب‌قران رسید}}
{{ب|دستور شهریار جهان مجد دین که دین|از جاه او به منفعت جاودان رسید}}
{{ب|محسود خسروان علی‌بن عمر که عدل|از رای او به ریت نوشیروان رسید}}
{{ب|آن شه‌نشان که قدرت شمشیر سرفشان|در عهد او به خامه‌ی عنبر فشان رسید}}
{{ب|نقش بقا چو جلوه‌گری یافت از ازل|منشور بخت او ز ابد آن زمان رسید}}
{{ب|ای صاحبی که از رقم مهر و کین تو|در کاینات نسخه‌ی سود و زیان رسید}}
{{ب|در کارکرد کلک تو خسرو چو فتح کرد|حالی به سایه‌ی علم کاویان رسید}}
{{ب|برخاست چرخ در طلب کبریاء تو|می‌بودش این گمان که بدو در توان رسید}}
{{ب|از کبریاء تو خبری هم نمی‌رسد|آنجا که مرغ وهم و قیاس و گمان رسید}}
{{ب|در منزلی که خصم تو نزل زمانه خورد|از هفت عضو خصم تو یک استخوان رسید}}
{{ب|مصروع کرد بر جگر مرگ قهر تو|هر لقمه‌ای که خصم ترا در دهان رسید}}
{{ب|دولت وصال عمر ابد جست سالها|دیدی که از قبول تو آخر به آن رسید}}
{{ب|در اضطراب دیده‌ی تسکین گشاده شد|چون التفات تو به جهان جهان رسید}}
{{ب|در کرده‌ی خدای میاور حدیث رد|کام از حرم به چنین خاکدان رسید}}
{{ب|ای خرد بارگاه بلا را ز کام تو|اینک ز صد هزار بزرگی نشان رسید}}
{{ب|سلطانی از نیاز در خواجگی زند|چون نام خواجگی تو سلطان نشان رسید}}
{{ب|نقد وجود چرخ عیار از در تو برد|چون در علو به کارگه امتحان رسید}}
{{ب|تقدیر رزق اگرچه به حکم خدای بود|توجیه رزق از تو به انس و به جان رسید}}
{{ب|در عشق مال آز روان شد به سوی تو|هم در نخست گام به دریا و کان رسید}}
{{ب|مرغ قضا چو بر در حکم تو بار یافت|چشمش به یک نظر به همین آشیان رسید}}
{{ب|صدرا به روزگار خزان دست طبع من|در باغ مدح تو به گل و ارغوان رسید}}
{{ب|گلزار مدح تو به طراوت اثر نمود|این طرفه تحفه بین که مرا از خزان رسید}}
{{ب|شخصم به جد و جهد به فرمان عقل و جان|از آسمان گذشت و به این آستان رسید}}
{{ب|سی سال در طریق تحیر دلم بتاخت|اکنون ز خدمت در تو بر کران رسید}}
{{ب|آخر فلک ز مقدم من در دیار تو|آوازه درفکند که جاری زبان رسید}}
{{ب|نی نی به سوی صدر هم از لفظ روزگار|آمد ندا که بار دگر قلتبان رسید}}
{{ب|کس را ز سرکشان زمانه نگاه کن|تا خام قلتبان‌تر از این مدح خوان رسید}}
{{ب|این است و بس که از قبل بخت نیست شد|از باده‌ی محبت تو سرگران رسید}}
{{ب|از فیض جاه باش که از فیض مکرمت|از باختر ثنای تو تا قیروان رسید}}
{{ب|تا در ضمیر خلق نگردد که امر حق|نزدیک هر ضعیف و قوی با امان رسید}}
{{ب|وز بهره‌ی زمانه تو بادی که شاه را|از دولت تو بهره دل شادمان رسید}}
{{پایان شعر}}

[[رده:قصیده‌ها انوری]]