نمایش مبدأ برای انوری (قصاید)/روز عیش و طرب و بستانست

{{سرصفحه
| عنوان = [[انوری (قصاید)]]
| مؤلف = انوری
| قسمت =(روز عیش و طرب و بستانست)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|روز عیش و طرب و بستانست|روز بازار گل و ریحانست}}
{{ب|توده‌ی خاک عبیر آمیزست|دامن باد عبیر افشانست}}
{{ب|وز ملاقات صبا روی غدیر|راست چون آزده‌ی سوهانست}}
{{ب|لاله بر شاخ زمرد به مثل|قدحی از شبه و مرجانست}}
{{ب|تا کشیده است صبا خنجر بید|روی گلزار پر از پیکانست}}
{{ب|فلک از هاله سپر ساخت مگر|با چمن‌شان به جدل پیمانست}}
{{ب|میل اطفال نبات از پی قوت|سوی گردون به طبیعت زانست}}
{{ب|که کنون ابر دهد روزیشان|هر کرا نفس نباتی جانست}}
{{ب|باز در پرده‌ی الوان بلبل|مطرب بزمگه بستانست}}
{{ب|کز پی تهنیت نوروزی|باغ را باد صبا مهمانست}}
{{ب|ساعد شاخ ز مشاطه‌ی طبع|غرقه اندر گهر الوانست}}
{{ب|چهره‌ی باغ ز نقاش بهار|به نکویی چو نگارستانست}}
{{ب|ابر آبستن دریست گران|وز گرانیش گهر ارزانست}}
{{ب|به کف خواجه‌ی ما ماند راست|نی که آن دعوی و این برهانست}}
{{ب|مضمر اندر کف این دینارست|مدغم اندر دل آن بارانست}}
{{ب|کثرت این سبب استغناست|کثرت آن مدد طوفانست}}
{{ب|بذل آن گه به و دشوارست|جود این دم به دم و آسانست}}
{{ب|گرچه پیدا نکنم کان کف کیست|کس ندانم که برو پنهانست}}
{{ب|کف دستیست که بر نامه‌ی رزق|نام او تا به ابد عنوانست}}
{{ب|مجد دین بوالحسن عمرانی|که نظیر پسر عمرانست}}
{{ب|آنکه در معرکه‌ی سحر بیان|قلمش همچو عصا ثعبانست}}
{{ب|طول و عرض دلش از مکرمتست|پود و تار کفش از احسانست}}
{{ب|چرخ با قدر بلندش داند|که برو اوج زحل تاوانست}}
{{ب|ابر با دست جوادش داند|که برو نام سخا بهتانست}}
{{ب|نظرش مبدا صد اقبالست|سخطش علت صد خذلانست}}
{{ب|ناوک حادثه‌ی گردون را|سایه‌ی حشمت او خفتانست}}
{{ب|در اثر بهر مراعات ولیش|خار عقرب چو گل میزانست}}
{{ب|بر فلک بهر مکافات عدوش|زخمه‌ی زهره شل کیوانست}}
{{ب|نفخ صورست صریر قلمش|نفخ صوری نه که در قرآنست}}
{{ب|کان نشوری دهد آنرا که تنش|بر سر کوی اجل قربانست}}
{{ب|وین حیاتی دهد آنرا که دلش|کشته‌ی حادثه‌ی دورانست}}
{{ب|ای تمامی که پس از ذات خدای|جز کمال تو همه نقصانست}}
{{ب|تیر دیوان ترا مستوفی|چرخ عمال ترا دیوانست}}
{{ب|زهره در مجلس تو خنیاگر|ماه بر درگه تو دربانست}}
{{ب|فتنه از امن تو در زنجیرست|جور از عدل تو در زندانست}}
{{ب|بالله ار با سر انصاف شوی|نایب عدل تو نوشروانست}}
{{ب|کچو زو درگذری کل وجود|جور عبدالملک مروانست}}
{{ب|شیر با باس تو بی‌چنگالست|گرگ با عدل تو بی‌دندانست}}
{{ب|آن نه شیر است کنون روباهست|وین نه گرگست کنون چوپانست}}
{{ب|هست جرمی که درو شیر فلک|همه پوشیده و او عریانست}}
{{ب|قلم تست که چون کلک قضا|ایمن از شبهت و از طغیانست}}
{{ب|از پی خدمت تو گوی فلک|نه به صورت به صفت چوگانست}}
{{ب|در بر سایه‌ی تو ذات عدوت|نه به معنی به صور انسانست}}
{{ب|در سرای امل از جود کفت|سفره در سفره و خوان در خوانست}}
{{ب|زآتش غیرت خوان تو مقیم|بر فلک ثور و حمل بریانست}}
{{ب|هرچه در مدح تو گویند رواست|جز تو ، وان‌لم‌یزل و سبحانست}}
{{ب|شعر جز مدحت تو تزویرست|شغل جز طاعت تو عصیانست}}
{{ب|رمزی از نطق تو صد تالیف است|سطری از خط تو صد دیوانست}}
{{ب|پس مقالات من و مجلس تو|راست چون زیره و چون کرمانست}}
{{ب|وصف احسان تو خود کس نکند|من کیم ور به مثل حسانست}}
{{ب|من چه دانم شرف و رتبت آنک|عقل در ماهیتش حیرانست}}
{{ب|از تو آن مایه بداند خردم|که ترا جز به تو نتوان دانست}}
{{ب|ای جوادی که دل و دست ترا|صحن دریا و انامل کانست}}
{{ب|روز نوروز و می اندر خم و ما|همه هشیار، نه از حرمانست}}
{{ب|کس دگرباره درین دم نرسد|پس بخور گرچه مه شعبانست}}
{{ب|به خدای ار به حقیقت نگری|مه شعبان و صفر یکسانست}}
{{ب|همه بگذار کدامین گنه است|که فزون از کرم یزدانست}}
{{ب|تا که نه دایره‌ی گردون را|حرکت گرد چهار ارکانست}}
{{ب|در جهان خرم و آباد بزی|زانکه آباد جهان ویرانست}}
{{ب|از بد چار و نهت باد پناه|آنکه بر چار و نهش فرمانست}}
{{ب|مدت عمر تو جاویدان باد|تا ابد مدت جاویدانست}}
{{پایان شعر}}

[[رده:قصیده‌ها انوری]]