نمایش مبدأ برای انوری (قصاید)/دوش از درم درآمد سرمست و بی‌قرار

{{سرصفحه
| عنوان = [[انوری (قصاید)]]
| مؤلف = انوری
| قسمت =(دوش از درم درآمد سرمست و بی‌قرار)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|دوش از درم درآمد سرمست و بی‌قرار|همچون مه دو هفته و هر هفت کرده یار}}
{{ب|با زلف تابدار دلاویز پر شکن|با چشم نیم‌خواب جهان‌سوز پرخمار}}
{{ب|جستم ز جای و پیش دوید و سلام کرد|واوردمش چو تنگ شکر تنگ در کنار}}
{{ب|گفت از کجات پرسم و خود کی رسیده‌ای|چونی بماندگی و چگونست حال و کار}}
{{ب|گفتم که حالم از غم تو بس تباه بود|لیکن کنون ز شادی روی تو چون نگار}}
{{ب|تا همچون چنگ تو به کنارم نیامدی|بودم چو زیر چنگ تو با ناله‌های زار}}
{{ب|بنشست و ماجرای فراق از نخست روز|آغاز کرد و قصه‌ی آن گوی و اشکبار}}
{{ب|می‌گفت و می‌گریست که آخر چو درگذشت|بی‌تو ز حد طاقت من بار انتظار}}
{{ب|منت خدای را که به هم باز یک نفس|دیدار بود بار دگرمان در این دیار}}
{{ب|القصه از سخن به سخن شد چو یک زمان|گفتیم از این حدیث و گرفتیم اعتبار}}
{{ب|افتاد در معانی و تقطیع شاعری|بر وزنهای مشکل و الفاظ مستعار}}
{{ب|گفتا اگرچه مست و خرابم سال کن|رمزی دو زین نمط نه نهان بل به آشکار}}
{{ب|گفتم که چیست آنکه پس دور چرخ ازوست|گر زیر دور چرخ یمین است یا یسار}}
{{ب|در بزم رشک برده برو شاخ در خزان|در بذل شرم خورده از او ابر در بهار}}
{{ب|اصل وجود اوست که از بیخ فرع اوی|دارد همان نظام که از هفت و از چهار}}
{{ب|گفتا که دست نایب سلطان شرق و غرب|آن از جهان گزیده و دستور شهریار}}
{{ب|مودود احمد عصمی کز نفاذ امر|دارد زمام گیتی در دست اختیار}}
{{ب|گفتم که چیست آن تن بی‌جان که در صبی|بودی صباش دایه و مادرش جویبار}}
{{ب|زو موج فتنه ساکن و او روز و شب دوان|زو ملک شاه فربه و او سال و مه نزار}}
{{ب|گه در مزاج حرف نهد نفس ناطقه|گه در کنار نطق کند در شاهوار}}
{{ب|گفتا که کلک نایب دستور شرق و غرب|آن لطف گاه بر و سیاست به روز بار}}
{{ب|مودود احمد عصمی کز مکان اوست|بنیاد دین و قاعده‌ی دولت استوار}}
{{ب|گفتم قصیده‌ای اگرت امتحان کنم|در مدح این خلاصه‌ی مقصود روزگار}}
{{ب|طبعت بدان قیام تواند نمود گفت|کم‌گوی قصه، خیز دوات و قلم بیار}}
{{ب|برخاستم دوات و قلم بردمش به پیش|آن یار ناگزیر و رفیق سخن‌گزار}}
{{ب|برداشت کلک و کاغذ و فرفر فرونوشت|بر فور این قصیده‌ی مطبوع آبدار}}
{{ب|ای روزگار دولت تو روز روزگار|وی بر زمانه سایه‌ی تو فضل کردگار}}
{{ب|قادر به حکم بر همه‌کس آسمان صفت|فائض به جود بر همه خلق آفتاب‌وار}}
{{ب|حزم تو دام و دانه‌ی امروز دیده دی|جود تو نقد و نسیه‌ی امسال داده پار}}
{{ب|افلاک را به عز و جلال تو اهتزاز|وایام را به جاه و جمال تو افتخار}}
{{ب|از آب تف هیبت تو برکشد دخان|وز سنگ جذب همت تو برکشد بخار}}
{{ب|تا سد حزم تو نکشیدند در وجود|عالم نیافت عافیت عام را حصار}}
{{ب|عقلی گه ذکا و سحابی گه سخا|بحری گه کفایت و کوهی گه وقار}}
{{ب|هم عقل پیش نطق تو شخصی است بی‌روان|هم نطق پیش کلک تو نقدیست کم‌عیار}}
{{ب|در ابر اگر ز دست تو یک خاصیت نهند|دست تهی برون ندمد هرگز از چنار}}
{{ب|تا در ضمان رزق خلایق نشد کفت|ترکیب معده را نه به پیوست پود و تار}}
{{ب|حکم تو همچو باد دهد خاک را مسیر|علم تو همچو خاک دهد باد را قرار}}
{{ب|نی چرخ را به سرعت امر تو ره‌نورد|نه وهم را به پایه‌ی قدر تو رهگذار}}
{{ب|از خاک زور بازوی امرت برد شکیب|وز آب نعل مرکب عزمت کند غبار}}
{{ب|آنجا که یک پیاده فرو کرد عزم تو|ملکی توان گرفت به نیروی یک سوار}}
{{ب|مهر تو دوستان را در دل شکفته گل|کین تو دشمنان را در جهان شکسته خار}}
{{ب|چون مور هرکه با کمر طاعت تو نیست|بیرون کشد قضای بد از پوستش چو مار}}
{{ب|هم غور احتیاط ترا دهر در جوال|هم اوج بارگاه ترا چرخ در جوار}}
{{ب|چندین سوابق از پی کام تو آفرید|از تر و خشک عالم خاک آفریدگار}}
{{ب|ورنه چو ذات کامل تو کل عالمست|کردی بر آفرینش ذات تو اختصار}}
{{ب|تا نیست اختران را آسایش از مسیر|تا نیست آسمان را آرامش از مدار}}
{{ب|بادا مسیر امر تو چون چرخ بی‌فتور|بادا مدار عمر تو چون دور بی‌شمار}}
{{ب|هم فتنه را به دست شکوه تو گوشمال|هم چرخ را ز نعل سمند تو گوشوار}}
{{ب|تو بر سریر رفعت و اعدا چو خاک پست|تو در مقام عزت و حاسد چو خاک خوار}}
{{پایان شعر}}

[[رده:قصیده‌ها انوری]]