نمایش مبدأ برای انوری (قصاید)/حکم یزدان اقتضا آن کرده بودست از سری

{{سرصفحه
| عنوان = [[انوری (قصاید)]]
| مؤلف = انوری
| قسمت =(حکم یزدان اقتضا آن کرده بودست از سری)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|حکم یزدان اقتضا آن کرده بودست از سری|کز جهان بر دو محمد ختم گردد مهتری}}
{{ب|این به انواع هنر معروف در فرزانگی|وان به اجناس شرف مشهور در پیغامبری}}
{{ب|حکم آن در شرع و دین از آفت طغیان مصون|رای این در حل و عقد از قدح هر قادح‌بری}}
{{ب|داشت آنرا حلقه در گوش آدم اندر بندگی|دارد این را دیده بر لب عالم اندر چاکری}}
{{ب|حکمت آن کرده در بحر شریعت گوهری|همت این کرده بر چرخ بزرگی اختری}}
{{ب|بود بر درگاه حکم آن جهان فرمان‌پذیر|هست در انگشت قدر این سپهر انگشتری}}
{{ب|هرکه شد در طاعت آن داد دهرش زینهار|هرکه شد در خدمت این داد بختش یاوری}}
{{ب|طاعت آن واجبست از بهر امن و عافیت|خدمت این لازمست از بهر جاه و برتری}}
{{ب|آن محمد بود از نسل براهیم خلیل|وین محمد هست از صلب براهیم سری}}
{{ب|آنکه رایش را موافق گیتی پیمان‌شکن|وانکه حکمش را متابع گنبد نیلوفری}}
{{ب|در سخا از دست او جزویست جود حاتمی|وز هنر از رای او نوعیست علم حیدری}}
{{ب|راست پنداری که هستند ابر و بحر و چرخ و مهر|چون به دست و طبع و قدر و رای او دربنگری}}
{{ب|نور رای او اگر محسوس بودی بی گمان|ز آدمی پنهان نیارستی شدن هرگز پری}}
{{ب|حاکی الفاظ عذب اوست عقل ذوفنون|راوی احکام جزم اوست چرخ چنبری}}
{{ب|دفتر نیک و بد و گردون گردان کلک اوست|کلک دیدستی که هم کلکی کند هم دفتری}}
{{ب|سمع بگشاید ز شرح و بسط او جذر اصم|چون زبان نطق بگشاید به الفاظ دری}}
{{ب|در ارادت اول و در فعل گویی آخرست|گر به فکرت بر سر کوی کمالش بگذری}}
{{ب|ذره‌ای از حلم او گر در گل آدم بدی|در میان خلق ناموجود بودی داوری}}
{{ب|بخشش بی‌منت و طبع لطیف او فکند|شاعران عصر را از شاعری در ساحری}}
{{ب|سایلانش در ضمان جود او از اعتماد|گنجها دارند دایم پر ز زر جعفری}}
{{ب|ای ز قهرت مستعار افعال مریخ و زحل|وی ز لطفت مستفاد آثار مهر و مشتری}}
{{ب|دست اینان کی رسد آنجا که پای قدرتست|پای دهر از دستشان بیرون کن از فرمانبری}}
{{ب|تو مهمی زیشان که ایشان خود جهانی‌اند و بس|باز تو در هر هنر گویی جهانی دیگری}}
{{ب|چون تویی از دور آدم باز یک تن بود و آن|هم تویی هان تا نداری کار خود را سرسری}}
{{ب|در جهان آثار مردم‌زادگی با تست و بس|شاید ار جز خویشتن کس را به مردم نشمری}}
{{ب|دست از این مشتی محال‌اندیش خام ابله بدار|نه به زیر منت این جمع بی‌همت دری}}
{{ب|شعر من بگذار و یک بیت سنایی کار بند|کان سخن را چون سخن دانی تو باشد مشتری}}
{{ب|همچنین با خویشتن‌داری همی زی مردوار|طمع را گو زهرخند و حرص را گو خون‌گری}}
{{ب|چند روز آرام‌کن با دوستان در شهر خویش|تا هم ایشان از تو و هم تو ز دولت برخوری}}
{{ب|ای بزرگی کز پی مدح و ثنای تو همی|روز و شب بر من ثنا گوید روان عنصری}}
{{ب|شد بزرگ از جاه تو جاه من اندر روزگار|شد بلند از نام تو نام من اندر شاعری}}
{{ب|تا زند باد خزان بر شاخ زر خسروی|تا کند باد صبا در باغ نقش آزری}}
{{ب|جاودان بادی چو آب و آذر و چون باد و خاک|در بقای عیسوی و دولت اسکندری}}
{{ب|زان کجا با این چنین لطف و وقار و طبع و رای|دهر را بهتر ز خاک و باد و آب و آذری}}
{{پایان شعر}}

[[رده:قصیده‌ها انوری]]