نمایش مبدأ برای انوری (قصاید)/حبل متین ملک دو تا کرد روزگار

{{سرصفحه
| عنوان = [[انوری (قصاید)]]
| مؤلف = انوری
| قسمت =(حبل متین ملک دو تا کرد روزگار)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|حبل متین ملک دو تا کرد روزگار|اقبال را به وعده وفا کرد روزگار}}
{{ب|در بوستان ملک نهالی نشاند چرخ|وآنرا قرین نشو و نما کرد روزگار}}
{{ب|هر شادیی که فتنه ز ما فوت کرده بود|آنرا به یک لطیفه قضا کرد روزگار}}
{{ب|با روضه‌ی ممالک و ملت که تازه باد|سعی سحاب و لطف صبا کرد روزگار}}
{{ب|محتاج بود ملک به پیرایه‌ای چنین|آخر مراد ملک روا کرد روزگار}}
{{ب|نظم جهان نداد همی بیش ازین ز بخل|آخر طریق بخل رها کرد روزگار}}
{{ب|ای مجد دین و صاحب ایام و صدر شرق|دیدی چه خدمتی به سزا کرد روزگار}}
{{ب|این آیتی که زبده‌ی آیات صنع اوست|در شان ملک خوب ادا کرد روزگار}}
{{ب|وین گوهری که واسطه‌ی عقد دهر اوست|از دست غیب نیک جدا کرد روزگار}}
{{ب|گنج قدر ز مایه تهی کرد آسمان|تا خاک را به برگ و نوا کرد روزگار}}
{{ب|سوی تو ای رضای تو سرچشمه‌ی حیات|دایم نظر به عین رضا کرد روزگار}}
{{ب|آنجا که حکم چرخ و نفاذ تو جمع شد|بر حکم چرخ چون و چرا کرد روزگار}}
{{ب|در بیع خدمت تو که آمد که بعد از آنش|بر من یزید فتنه بها کرد روزگار}}
{{ب|وانجا که ذکر صاحب ری رفت و ذکر تو|بر عهد دولت تو دعا کرد روزگار}}
{{ب|هر سر که از عنایت تو سایه‌ای نیافت|موقوف آفتاب عنا کرد روزگار}}
{{ب|هر تن که از رعایت تو بهره‌ای ندید|گل مهره‌های نقش بلا کرد روزگار}}
{{ب|در بندگیت صادق و صافیست هرکه هست|وین بندگی ز صدق و صفا کرد روزگار}}
{{ب|ای انوری مداهنت سرد چون کنی|این سعی کی نمود و کجا کرد روزگار}}
{{ب|خسرو عماد دولت و دین را شناس و بس|کش خدمت خلا و ملا کرد روزگار}}
{{ب|این کام دل عطیت تایید جاه اوست|بی‌عون جاه او چه عطا کرد روزگار}}
{{ب|پیروز شه که تا به قیامت ز نوبتش|سقف سپهر وقف صدا کرد روزگار}}
{{ب|آن خسروی که پیش ظفرپیشه رایتش|پیشانی ملوک قفا کرد روزگار}}
{{ب|آن آسمان محل که ز بس چرخ جود او|خورشید را چو سایه گدا کرد روزگار}}
{{ب|آنک از برای خطبه‌ی ایام دولتش|برجیس را ردا و وطا کرد روزگار}}
{{ب|وانک از برای خدمت میمون درگهش|بهرام را کلاه و قبا کرد روزگار}}
{{ب|دست چنار دولت فتراک او نیافت|زانش ممر باد هوا کرد روزگار}}
{{ب|پشت بنفشه خدمت میمونش خم نداد|زان پیش چون خودیش دوتا کرد روزگار}}
{{ب|شاهی که در اضافت قدرش به چشم عقل|از قالب سپهر سها کرد روزگار}}
{{ب|خانی که در جهان خلافش به یک زمان|از عز بد سگال عزا کرد روزگار}}
{{ب|در موقفی که بیلکش از حبس کیش رست|بر شیر بیشه حبس فنا کرد روزگار}}
{{ب|چون اژدهای نیزه بپیچید در کفش|در دست خصم نیزه عصا کرد روزگار}}
{{ب|ای خسروی که فضله‌ای از خشم و خلق تست|آن مایه کاصل خوف و رجا کرد روزگار}}
{{ب|جم‌دولتی که در نفسی کلبه‌ی مرا|از نعمت تو عرش سبا کرد روزگار}}
{{ب|با من تو کردی آنچه سخا خواندش خرد|وان دیگران دغا نه سخا کرد روزگار}}
{{ب|در خدمت تو عذر همی خواهدم کنون|زین پیش با من از چه جفا کرد روزگار}}
{{ب|ای پایه‌ی کمال تو جایی که از علو|اول حجاب از اوج سما کرد روزگار}}
{{ب|من بنده را ز عاجزی اندر ثنای تو|تا حشر پایمال حیا کرد روزگار}}
{{ب|دست ذکای من به کمال تو کی رسد|گیرم که گوهرم ز ذکا کرد روزگار}}
{{ب|ذکر ترا چه نام فزاید ثنای من|خود نام تو ز حمد و ثنا کرد روزگار}}
{{ب|تا در سرای شادی و غم در زبان فتد|چون نیک و بد صواب و خطا کرد روزگار}}
{{ب|اندر نفاذ خسرو و صاحب نهاده باد|هر امر کان قرین قضا کرد روزگار}}
{{ب|در دولتی که پیش دوامش خجل شود|دوران که نسبتش به بقا کرد روزگار}}
{{پایان شعر}}

[[رده:قصیده‌ها انوری]]